ΑΓΡΟΤΙΚΗ  ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ  ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΑΣ 
( 24-11-2021 )

  Τα   πολιτικά  αηδόνια  συνεχώς  τιτιβίζουν  περί  πρωτογενούς  παραγωγής  αλλά   απο  πράξεις  ,  τίποτα .  "Είναι  πολλά  τα  λεφτά  ( που  θα  χάσουν  οι  πολυεθνικές )  Άρη"  .  Πώς  θα  μπορούσαμε  να επιβιώσουμε   κάτω  απο  δύσκολες  συνθήκες  ;  Πχ  ένας οικονομικός  αποκλεισμός ,  ένας πόλεμος  ,  μια  νέα  ασθένεια   των  σιτηρών  ή  εάν  γίνει  ένα  θαύμα  και  αποφασίσουμε  οτι   δεν  θέλουμε  να  εξαρτώμαστε  απο  κανέναν  στην  διατροφή .  Σε  τέτοιες  δύσκολες  συνθήκες  θα  χρειαστεί   να   απαρνηθούμε  το  κρέας   (  απαιτεί  πολύ  νερό  η  ζωοτροφή   ενώ  οι  πρωτεϊνες  μπορούν  να  ληφθούν απο έναν  συνδυασμό   φυτικών  τροφών ) .  Για  την  βιταμίνη  Β-12    θα  χρειαστεί  να  καταφύγουμε  στα  αυγά  ,  στις  σαρδέλες  και  το  φύκος  Spirulina  . 

----
 Όταν  διάβασα  οτι  οι  βροχές  στην  Ινδία  πέφτουν   το  καλοκαίρι   ,  σκέφθηκα  "Τυχερή  χώρα  η   Ινδία !  Οι  βροχές  πέφτουν   όταν  ακριβώς    τις  χρειάζονται  τα  φυτά .  Στην  Ελλάδα  οι  βροχές  πέφτουν  όταν  στα  χωράφια  δεν  υπάρχουν  φυτά"  .  Όμως  απο  τις  τόσες  χιλιάδες  φυτά  στον  πλανήτη  δεν  υπάρχουν  2 - 3   που  να    αναπτύσσονται  τον  χειμώνα  ;   Μετά  απο  πειραματισμούς  και  ψάξιμο   τα  βρήκα  ! 

 ΠΑΤΑΤΕΣ  :   Η  πατάτα    προέρχεται  απο  τα  βουνά  των  Άνδεων  και  είναι  φυτό  συνηθισμένο  στο  κρύο  .  Στην  Ελλάδα   τις  καλλιεργούμε  το  καλοκαίρι  ( και  ξοδεύουμε  νερό )  διότι  έτσι  συμφέρει  στην  γεωργία  των  πολυεθνικών  εταιρειών  (  η  συγκομιδή  γίνεται  με  μηχανές ) .  Όμως  εάν   ο πληθυσμός  επιστρέψει  στα  χωριά  θα  αντιστοιχεί  σε  κάθε  καλλιεργητή  ένα  χωράφι  πέντε  στρεμμάτων  .  Υπεραρκετό  για  να  παράγει  την  τροφή  που   χρειάζεται  και  μπορεί  να  το  καλλιεργεί  με  τα  χέρια  ( χωρίς  πετρελαιοκίνητες  μηχανές ) .  Η  καλύτερη  εποχή  για  την  καλλιέργεια  της  πατάτας   είναι  το  φθινόπωρο  . Μεγαλώνει  με  τις  βροχές  που  πέφτουν  απο  τον  ουρανό   και  δεν  υπάρχουν   τότε   έντομα   για  να  τις  βλάψουν  .  Για  σπόρο  διαλέγουμε  μικρές   πατατούλες    εγχώριες   . Να  είμαστε  βέβαιοι  οτι  έχουν   βγεί  απο  το  χώμα   κανά  δυό  μήνες  πρίν   (  οι  πολύ  φρέσκες  αργούν  να  φυτρώσουν ) .  Αποφεύγουμε  εισαγόμενες   συσκευασμένες  σε  διχτάκι  διότι   πιθανόν  είναι  στειρωμένες  .  Θάβουμε  τις  πατατούλες  στο  ξηρό  χώμα   στα  μέσα  Αυγούστου    μέχρι  αρχές  Σεπτεμβρίου   και  τις  αφήνουμε .  Μόλις  το  χώμα   μουσκέψει  απο  τα  πρωτοβρόχια   οι  πατάτες  βλαστάνουν  .  Γύρω  στα  Χριστούγεννα   κάνουμε  την  συγκομιδή  .  Μια  πρώϊμη  παγωνιά  στις  αρχές  Δεκεμβρίου  μπορεί  να  τις  σκοτώσει  και να μειώσει  την  παραγωγή .  Αλλά  ο ίδιος  κινδυνος  υπάρχει  και  για  το  σιτάρι :  Μια  χαλαζόπτωση  στις  αρχές  Ιουνίου  μπορεί  να  μηδενίσει την  παραγωγή . Η  γεωργία  των  πολυεθνικών   δεν  μπορεί  να  κάνει  αυτό  το  είδος  καλλιέργειας    διότι  στο λασπωμένο  χωράφι  του  Δεκεμβρίου  κανένα  αγροτικό  μηχάνημα  δεν  μπορεί  να  μπεί  .  Ο  βιοκαλλιεργητής   όμως  μπαίνει   άνετα .  Απο  την  παραγωγή  κρατάμε  τις  πολύ  μικρές  (  μέγεθος  στραγαλιού  ή  μικρότερες )  για  σπόρο  . Τις  αποθηκεύουμε  σε   κουβά   μαζί  με  ψιλοκομμένα  χαρτάκια  ( εναλλάξ  στρώσεις  πατατούλες  και  στρώσεις  απο  χαρτάκια ) .  Θα    αρχίσουν  να  βλαστάνουν  απο    μέσα  του  επόμενου  Αυγούστου  έως  αρχές  Σεπτεμβρίου  (  όταν  ακριβώς  θα  τις  χρειαστούμε  ) . Εάν  τυχόν  ανησυχείτε   μήπως  αργήσουν   οι  φθινοπωρινές  βροχές  μπορείτε  να  κάνετε  αυτό  :  Στις  πρώτες  μέρες  του  Οκτωβρίου   φυτέψτε   τις  πατατούλες  μέσα  σε   μικρά  πλαστικά  γλαστράκια  (  μία  πατατούλα  για  κάθε  γλαστράκι )  και  ποτίστε  .   Θα  φυτρώσουν  αμέσως  .  Μόλις  υγρανθεί   καλά   το  έδαφος  απο  τις  βροχές   ,  τις  μεταφυτεύουμε  στο  χώμα . 

ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ  :   Ο  άνθρωπος  μπορεί  να  ζήσει  επ'  άπειρον    τρώγοντας  μόνο  πατάτες  ,  κρεμμύδια ,  σκόρδα  και  λάδι  . Την  πρώτη φορά   που  θα  καλλιεργήσουμε    τα  κρεμμύδια   θα  ξεκινήσουμε  με  κοκκάρι  .  Μπορούμε  να   θάψουμε  το  κοκκάρι  στο  ξερό  χώμα  στα  μέσα  Αυγούστου  .  Μόλις  η  γή  υγρανθεί   απο  τις  φθινοπωρινές  βροχές  ,  θα  φυτρώσουν  .  Συγκομιδή  τον  Ιούνιο  .   Κόβουμε  τις  φούντες  των  σπόρων  ( στην κορυφή  του  φυτού  )  για  να  μην  σπαταλά  το  φυτό   εκεί  την  ενέργειά  του  .  Αφήνουμε   μόνο  λίγες  (  το 10 %   περίπου )   για  σπόρο .  Αμέσως  μόλις   μαζέψουμε  τα  κρεμμύδια   βάζουμε  σε  μικρά  γλαστράκια   τους  σπόρους   ( 5  σε  κάθε  γλαστράκι )   και  ποτίζουμε   όλο  το  καλοκαίρι  (  δεν  θα  ξοδέψουμε  πολύ  νερό )  .  Όταν  έρθουν  οι  φθινοπωρινές  βροχές   τα  κρεμμυδάκια   θα  έχουν  μεγαλώσει  αρκετά  . Τραβάμε  τα  φυτά  για  να  βγούν  απο  το  γλαστράκι  μαζί  με  το  χώμα  .  Ξεπλένουμε  με  νερό  ώστε  να  φύγει  το  χώμα    και  να  μείνουν   γυμνές  οι  ρίζες  .  Ανοίγουμε  λακκουβίτσα  και  φυτεύουμε    το  κρεμμυδάκι   στο  χώμα  .  Ρίχνουμε  πάνω  στην  γυμνή  ρίζα   νερουλή  λάσπη  και  σκεπάζουμε  με  χώμα .  Τα  κρεμμύδια   δεν  παθαίνουν  το  σόκ  της  μεταφύτευσης  και  συνεχίζουν  να  αναπτύσσονται  σαν  να  μήν  συνέβη  τίποτα . 

ΣΚΟΡΔΑ  :  Θάβουμε   τις  σκελίδες   των   σκόρδων    στο  ξερό  χώμα  στα  μέσα  Αυγούστου  .  Μόλις    υγρανθεί  το  χώμα  απο  τις  φθινοπωρινές  βροχές  θα  βλαστήσουν  .  Συγκομιδή  τον  Ιούνιο .  Εάν  ανησυχούμε  μήπως  αργήσουν  οι  φθινοπωρινές  βροχές  κάνουμε  αυτό  :  Βάζουμε  τις  σκελίδες   σε  μικρά  γλαστράκια   (  5 - 6  σε  κάθε  γλαστράκι )  και  ποτίζουμε  .  Μόλις  η  γή  υγρανθεί  απο  τις  βροχές   τραβάμε  τα  φυτά  ( μαζί  με  το  χώμα )  απο  το  γλαστράκι  .  Ξεπλένουμε  με  νερό  για  να  μείνουν  οι  ρίζες  γυμνές .  Ανοίγουμε  λακκουβίτσα  και  φυτεύουμε    το  φυτό    στο  χώμα  .  Ρίχνουμε  πάνω  στην  γυμνή  ρίζα   νερουλή  λάσπη  και  σκεπάζουμε  με  χώμα .  Τα  σκόρδα    δεν  παθαίνουν  το  σόκ  της  μεταφύτευσης  και  συνεχίζουν  να  αναπτύσσονται  σαν  να  μήν  συνέβη  τίποτα . Εάν   στην γλάστρα   έχουμε  σκέτη  άμμο  θα  αργήσει   το  σκόρδο   να  φυτρώσει  ενώ  θα  δημιουργήσει   πολύ   μακρυές  ρίζες .  Το  πιο  ενδιαφέρον  είναι   οτι  μπορούμε  να  καλλιεργήσουμε   ΣΤΟ  ΙΔΙΟ  ΧΩΡΑΦΙ   τις  παράτες   , τα  κρεμμύδια  και  τα σκόρδα .  Τον  Δεκέμβριο  (  αφού   μαζέψουμε  τις  πατάτες )  βγάζουμε  απο  τις  γλάστρες  τα  κρεμμύδια  και  τα  σκόρδα  ( θα  έχουν  μεγαλώσει  αρκετά )  και  τα  μεταφυτεύουμε  στο  χώμα  . Έτσι  το  χωράφι  μένει  ακαλλιέργητο  μόνο  στο   τρίμηνο  Ιούλιος -  Σεπτέμβριος   (  τότε  που  το  νερό  είναι  σπάνιο ) .


ΤΟ ΦΥΤΟ   ANAGYRIS   ( http://xlorida.blogspot.com/2013/03/anagyrisfoetida-fabaceae_31.html   :   Είναι   ένα  φυτό   εξαιρετικά  προσαρμοσμένο  στο  κλίμα  της  Μεσογείου  .  Είναι  είδος  φασολιού  αλλά   θαμνώδες  και  πολυετές  (  δεν  χρειάζεται  όργωμα  και  σπορά  κάθε  χρόνο ! ) .  Επειδή  είναι    χαμηλό  (  κάτω  απο δύο  μέτρα )  η  συγκομιδή  γίνεται  πολύ  εύκολα  .  Θέλει   καλό  και  βαθύ  χώμα  .  Η  ρίζα  του  δεν  απλώνεται   οριζόντια  αλλά  κατευθύνεται   βαθιά  προς  τα  κάτω  .  Έτσι  μπορεί  να  βρεί  και  τις  τελευταίες    σταγόνες  νερού  που  έχουν  κρυφτεί  στο  βάθος  .  Τον Ιούνιο  (  όταν  τα  άλλα  φυτά   υποφέρουν  απο  την  ξηρασία )  αυτό  είναι  ακμαιότατο  .  Τέλη  Ιουνίου  οι  καρποί  έχουν  ωριμάσει  και  τα  φύλλα   πέφτουν  (  θερινή  νάρκη )  .  Τα  φύλλα θα  ξαναβγούν   αρχές  Νοεμβρίου  .  Άνθη  θα  βγάλει  μέσα  στον  Φεβρουάριο .  Εάν  θάψουμε  τους  σπόρους  στο  έδαφος  δεν  φυτρώνουν  επειδή  το  φλούδι  ( περισπέρμιο )  είναι  αδιαπέραστο  απο  το  νερό   .  Θέλει  την παρακάτω  διαδικασία :  Στις  αρχές   Οκτωβρίου   ξύνουμε   με  μια  πέτρα  ακονίσματος  σε  δύο  σημεία  το  σπέρμα  ώσπου  να  δημιουργηθούν  δύο  μικρά  λευκά  στίγματα  .  Αυτο  σημαίνει   οτι  το  περισπέρμιο  φαγώθηκε  και  φθάσαμε   στις  κοτυληδόνες .  Βάζουμε  τα  σπέρματα  στο  νερό  .  Σε  24-48  ώρες  θα  έχουν  φουσκώσει  .  Με  προσοχή  κόβουμε  και  αφαιρούμε  το  περισπέρμιο  .  Θάβουμε   το  σπέρμα   σε  γλαστράκι .  Σε  μερικές  μέρες  θα  φυτρώσει  . Ποτίζουμε    και  φυλάγουμε  το  γλαστράκι   όλο  τον  χειμώνα   σε  στεγασμένο   φωτεινό  μέρος   .  Δεν  χρειάζεται   θέρμανση  .  Αρκεί  να  μην  το  αγγίζουν  τα  χιόνια .  Το  Απρίλιο   το  μεταφυτεύουμε  στο  χώμα .  Το  φυτό  έχει  δηλητήριο  ( και  στον  καρπό  και  στα  φύλλα )   .  Μπορεί  όμως  να  χρησιμοποιηθεί   είτε  σαν  άριστο  αζωτούχο  λίπασμα  για  τα  άλλα  φυτά   ή  σαν  υπόστρωμα  για  καλλιέργεια   μανιταριών  (  χρειάζεται   πειραματισμός    για  το  ποιό  είδος  μανιταριού   θα  ωφεληθεί  περισσότερο )  . Το  δηλητήριο ( σε  μεγάλο  ποσοστό )  εξάγεται  με  βράσιμο  μπορεί  να  γίνει   πρώτη  ύλη  για  την  χημική  βιομηχανία  (  για  την  παρασκευή  άλλων  πολύπλοκων  ουσιών ) .  Επίσης  μπορεί  να   χρησιμοποιηθεί    σαν  υποστήριγμα   για  αμπέλια  .  Βάζουμε  εναλλάξ  ένα  αμπέλι  και  ένα  Anagyris   .  To   Anagyris    εφοδιάζει     το  αμπέλι  με    άζωτο   και  εμποδίζει  τα  βλαβερά  έντομα  να  βρούν   το  αμπέλι  ( όσο  πιο   αραιές  είναι  οι  κληματαριές  τόσο  δυσκολότερα  μεταδίδονται  οι  ασθένειες )  .  Το  καλοκαίρι  το    Anagyris   δεν  έχει  φύλλα    και  δεν  ανταγωνίζεται  το  αμπέλι   για   το  φώς  . 
Εάν  κάποτε  γίνουμε  σοβαρή χώρα   και  γίνει  έρευνα  θα  μπορέσουμε  να  βρούμε  τα  παρακάτω  :
 -  Ένα  ζώο   ανθεκτικό  στο  δηλητήριο  (  ίσως  τα  γουρούνια  ,  οι  καμήλες   ή  κάποιο   πουλερικό )  . 
-   Ποιός    απο  τους   μύκητες   του  εδάφους   έχει  το  κατάλληλο  ένζυμο  που  διασπά  το  δηλητήριο  (  σίγουρα  υπάρχει  κάποιος ).
-  Ποιό  φυτό  έχει  το  κατάλληλο  ένζυμο  που   διασπά  το  δηλητήριο .
-  Τον  τρόπο  να  απενεργοποιήσουμε  το  γονίδιο  που  δημιουργεί  το  δηλητήριο   (γενετική  τροποποίηση ) .


ΚΟΥΚΙΑ  :  Τα  φυτεύουμε     αρχές  Οκτωβρίου   .  Συγκομιδή   μπορεί  να  γίνει   είτε  τέλος  Μαϊου  ( χλωρά  που  θα  χρειαστεί  να  αποξηράνουμε   για κατανάλωση  αργότερα )  είτε  τέλη  Ιουνίου  ( ξηρά )  .  Εάν  τα  μαζέψουμε   όσο  είναι χλωρά   δεν  θα  χρειαστεί  να  ξοδέψουμε  νερό  .  Για  τα  ξηρά  ίσως  χρειαστεί  να  ποτίσουμε    το    φυτό .  Μπορούν  να  χρησιμοποιηθούν   σαν  τροφή  για  κοτόπουλα .  Τα  αυγά   και  οι  σαρδέλες  ίσως είναι  τα  μόνα  ζωϊκά  τρόφιμα   που  έχουμε  ανάγκη  ( λόγω  της  βιταμίνης  Β-12    που  περιέχουν ) . Εάν  κάποτε   γίνει εφικτή  η  μαζική  παραγωγή  Σπιρουλίνας   τότε  δεν  θα  έχουμε  ανάγκη  κανένα  ζωϊκό  τρόφιμο  .

Κουκουναριά  (  πεύκο   Pinus  pinea )  :  Τα  σπέρματά  του  είναι  πλούσια  σε  λάδι   ( απαραίτητο  στην  διατροφή  μας )  .  Θέλει  καλό  χώμα  και  φώς .  Οι  απαιτήσεις  σε  νερό  είναι  ελάχιστες και  ο  καρπός  είναι  τελείως  απρόσβλητος  απο  χαλαζόπτωση  .

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΙΑ :  Αναπτύσσεται    το  καλοκαίρι  αλλά  θέλει  λίγο  νερό .  Ο  καρπός  της  είναι  πλουσιώτατος  σε  βιταμίνη   C   και   μένει  πάνω  στο  φυτό  όλο  τον  χειμώνα .  Υποκαθιστά  τα  λεμόνια  και  τα  πορτοκάλια .

Εάν  θελήσουμε   να  ξοδέψουμε  λίγο    νερό   υπάρχουν  τρία   ακόμη   σπουδαία   φυτά  :

 ΕΛΙA   :    Η   άγουρη  ελιά   (  αλλά  και  η  ώριμη )   εάν  βραστεί  λίγο  στον  ατμό   χάνει  την  πικρίλα  και  είναι   μια  θρεπτική  τροφή .  Το  δε  σπέρμα  της  ( μέσα  στο  ξυλώδες  κουκούτσι )   πιθανόν  μια  μέρα  να  αποδειχθεί  οτι  είναι  υπετροφή !

ΑΜΠΕΛΙ  (  για  σταφίδες ) .

ΚΑΝΝΑΒΙΣ  :   Παράγει  λάδι  ! (  και  χαρτί   και  ύφασμα   και  πλαστικά ! ) .  Πρώτης  τάξεως  φαρμακευτικό  φυτό . Οι  άλλες  ουσίες  της   μπορούν  να  γίνουν   πρώτη  ύλη  για  την  χημική  βιομηχανία . 

  Το  σιτάρι   θα  μπορούσε  να  φυτευθεί    τον  Δεκέμβριο  ( μετά  τις  πατάτες )  .  Αυτό  όμως  θα  εμπόδιζε   την καλλιέργεια   των  κρεμμυδιών  και των  σκόρδων   .  Η  συντήρηση   του  σιταριού  δεν  είναι  εύκολη .  Στα  σημερινά  σιλό αποθήκευσης   χρησιμοποιούν  ισχυρότατα  δηλητήρια  κατά  των  εντόμων . Πιθανόν   η  αποθήκευση    σε   βαρέλια   μαζί  με   άφθονη  στάχτη  (ή  πολύ  ξηρό  χώμα )  να  είναι  μια καλή  λύση  .  Το  ψωμί  απαιτεί   κόπο  ( ζύμωμα )    και  πολλά  καύσιμα  ( για  τον  φούρνο )  .  Η  πατάτα   απαιτεί  μόνο  βράσιμο  που  είναι  πολύ  πιό  οικονομικό  σε  καύσιμα .


-----------------------------------------------------------
laloslal5@gmail.com  

Ήρθατε  απο  :    http://lofos.info/laloslal/meletes.html