ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ    ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ    2009-2010

Ένας    απο   τους  στόχους    ήταν  η  εξεύρεση  τρόπου    συντήρησης   σταφυλιών  ,  ελαιών  και  πατάτας  ( όλα  συμβατικής  καλλιέργειας )  .  Μέσα  σε    ρηχά  τελάρα  μαναβικής  
telaro
 
   απλώσαμε   χαρτί  εφημερίδας   και   εκεί  απλώσαμε  τα  προς  συντήρηση  είδη .  Μετά   καλύψαμε   τα   φαγώσιμα  υλικά   με   αλάτι   (  κρύο  ή  καυτό  )  ή   καυτό   χώμα   (  κρύο  χώμα  είχε  δοκιμασθεί  την  προηγούμενη  χρονιά  και   είχε  αποδειχθεί  αναποτελεσματικό  ) . Σε  πολλές  περιπτώσεις  υπήρξε  προξήρανση  των   τροφίμων .  Δηλαδή   αποσπούσαμε  τις   ρώγες  απο  το  τσαμπί  ( χωρίς  να  αποσπάται  το  κοτσάνι  απο  την  ρώγα )  και  τις  αφήναμε   απλωμένες  σε  ευάερο   μέρος  ώστε  να  ξηρανθεί  καλά  η  επιδερμίδα   .
Τα  τελάρα   αφέθηκαν  σε  σκιερό  μέρος  .
Το   καυτό  αλάτι   και  το  καυτό  χώμα  δοκιμάσθηκαν  με  το  σκεπτικό   οτι  η  υψηλή θερμοκρασία   φονεύει  τους  μύκητες    που υπάρχουν  στη  φλούδα   και   επιτυγχάνει  μια  απότομη  αφυδάτωση  της  εξωτερικής    στιβάδας  που  "σφραγίζει"  τον  καρπό .
 Δοκιμάσαμε  τεχνικές  συντήρησης  σκόρδων   ( βιολογικά  καλλιεργημένα ) χωρίς  επικάλυψη  με  αλάτι  (  το  αλάτι  είχε  δοκιμασθεί  στο  παρελθόν  στη  συντήρηση  του  σκόρδου  και  είχε  αποδειχθεί  αναποτελεσματικό  ) .

Παρουσιάζουμε   τα  αποτελέσματα   μετά  απο  εξέταση  των  δειγμάτων  την  2-1-2010 : 

ΤΕΛΑΡΟ  1 
Ασπρα  σταφύλια   κακής  ποιότητας  (  με  κριτήριο  την  γεύση ) .  Δύο  μέρες   προξήρανση  στον  αέρα  .  Κάλυψη  με   καυτό  αλάτι   την   8-9-2009 .
Μερικές  ρώγες  διατηρήθηκαν  τέλεια  (  με μικρή  αφυδάτωση  )  και   αισθητή  βελτίωση  της  γεύσης  .  Το  πράσινο   χρώμα  τους  διατηρήθηκε  όπως   όταν  ήταν  φρέσκα .  Οι  πιο  πολλές  ρώγες  σταφιδοποιήθηκαν     και  η  γεύση  τους  ήταν  μέτρια .

ΤΕΛΑΡΟ  2 
Μαύρα   σταφύλια  (  μοσχάτο ) .  3  ημέρες προξήρανση .  Καλυψη  με   καυτό  αλάτι  την  8-9-2009  .  Καλά  αποτελέσματα  .  Σταφιδοποιήθηκαν   και  απέκτησαν  ελαφρώς  ξυνή  γεύση .

ΤΕΛΑΡΟ  3
Μαύρα  σταφύλια .  6  ημέρες   προξήρανση .  Κάλυψη  με  καυτό  χώμα  ( πάχος   0,5  έως   1  εκατοστό )  την  17-9-2009 .  Οι  πιο  πολλές   ρώγες   χάλασαν  .  Λίγες   απέκτησαν  ρόδινο  χρώμα   και  εξαιρετική  γεύση .

ΤΕΛΑΡΟ  4
Μαύρα  σταφύλια .  6  ημέρες  προξήρανση .  Κάλυψη  με  καυτό  χώμα  (  πάχος   μόνο  1  χιλιοστό  ή  λιγότερο )  την  17-9-2009  .  Τα  αποτελέσματα  ήταν  καλύτερα  απο  την  προηγούμενη  περίπτωση  .  Πιθανόν   το  μικρό  πάχος  του  χώματος  να  έπαιξε  καθοριστικό  ρόλο .  Αρκετές  ρώγες  έγιναν  ρόδινες   (  χωρίς  μείωση  του  όγκου  τους )  με  γεύση  πολύ  καλή  .  Όσες  ρώγες  σταφιδοποιήθηκαν  απέκτησαν  ξυνή  γεύση  .


ΤΕΛΑΡΟ  5
Σουλτανίνα . Κάλυψη  με  καυτό  αλάτι  την  3-9-2009  .
Αποτυχία  .  Το  αλάτι  εισχώρησε  μέσα  στις  ρώγες .

ΤΕΛΑΡΟ  6 
Σουλτανίνα  .  Κάλυψη  με  κρύο  αλάτι   την  3-9-2009  . 
Αποτυχία .  Το  αλάτι  εισχώρησε  μέσα  στις  ρώγες .


ΤΕΛΑΡΟ  7
Μαύρα    σταφύλια  .    Χωρίς  προξήρανση   .  Κάλυψη  με  καυτό  αλάτι   την  4-9-2009  . 
Καλή  συντήρηση   .   Ελαφρώς    ξυνή  γεύση . 


ΤΕΛΑΡΟ  8 
Μαύρα  σταφύλια  .  Χωρίς  προξήρανση  .  Κάλυψη  με  κρύο  αλάτι  την  4-9-2009  . 
Καλό  αποτέλεσμα  .  Όσο μεγαλύτερες   είναι  οι  ρώγες   τόσο  καλύτερα   συντηρούνται  .

ΤΕΛΑΡΟ  9 
Άσπρα  σταφύλια  .  2  ημέρες  προξήρανση  .  Κάλυψη  με  κρύο  αλάτι   την  8-9-2009  . 
Το  πείραμα  απέτυχε  διότι   αντί  για  χαρτί  εφημερίδας   στρώθηκε  στον  πυθμένα  του  τελάρου  πλαστικό  φύλλο .  Τα  υγρά    των  τροφίμων   βγαίνουν  και  υγραίνουν  το  αλάτι .  Μετά   υγραίνουν  το  χαρτί   απ'  όπου  εξατμίζονται  .  Το  πλαστικό  φύλλο  δεν  επέτρεψε  την  εξάτμιση   των  υγρών  με  αποτέλεσμα  να  εισχωρήσουν  μέσα  στις  ρώγες  που  ήταν   στον  πυθμένα  και  να  τις   κάνουν μή  βρώσιμες  .


ΤΕΛΑΡΟ  10 
Ελιές  μαύρες  .  Κάλυψη  με  αλάτι   (  δεν   κρατήθηκαν  σημειώσεις  για το  άν  ήταν  καυτό  ή  κρύο  )  σε  άγνωστη  ημερομηνία  ( πιθανόν  μέσα  στον  Οκτώβριο   2009 )  . Δεν  είναι  γνωστό  άν  υπήρξε  προξήρανση .
Πολύ  καλό   αποτέλεσμα  .   Ελάχιστη   πικρίλα  .

ΠΡΟΣΟΧΗ !  Το  αλάτι  και  το  χαρτί        δεν  πρέπει   να  ακουμπάνε  πάνω  σε   μεταλλικά  μέρη  ( πχ  μεταλλικοί  συνδετήρες   για  το  κάρφωμα  των  ξύλινων  τελάρων  μαναβικής ) .  Ο  σίδηρος  διαβρώνεται  εύκολα  .  Ο  χαλκός  όχι  μόνο  διαβρώνεται  αλλά   διαποτίζει  το  αλάτι  με  τα  άλατά  του   και  το  κάνει ακατάλληλο  για  συντήρηση  τροφίμων .
Τα  πλαστικά  διάτρητα   τελάρα   μαναβικής   είναι  καλύτερα   γι'  αυτό  τον  σκοπό .

Θα   μπορούσε  να  ρωτήσει  κανείς   "Αφού  ήδη  υπάρχει    μέθοδος  συντήρησης   της  ελιάς  με  άλμη  (  σαλαμούρα)  .  Γιατί  να  ψάχνουμε  άλλη  μέθοδο ; 
Απάντηση :  Η  μέθοδος  της   άλμης  έχει  δύο  σοβαρά  μειονεκτήματα  . Πρώτον  ,  το   αλάτι  που  χρησιμοποιείται  είναι   πολύ  δύσκολο  να  ακακυκλωθεί  (  την  επόμενη  χρονιά  πρέπει  να  προμηθευτούμε  καινούργιο )  .  Δεύτερον  ,  το  αλάτι  μπαίνει   ΜΕΣΑ  στη  σάρκα  της  ελιάς  .  Αυτές  οι  αλμυρές  ελιές   δεν  μπορεί  να  είναι   το  κύριο  φαγητό  .  Αν  καταναλώσουμε  πολλές  θα  πάρουμε  μεγάλη   ποσότητα  αλατιού  ,  πράγμα   όχι  ιδιαίτερα  υγιεινό .  
Με  την  μέθοδο  του  ξηρού  αλατιού   ,  ο  καρπός  δέν  γίνεται  αλμυρός  .   Μπορούμε  να  καταναλώσουμε  άνετα   ένα  κιλό  ελιές   ημερησίως  .   Έτσι  παίρνουμε  και  τις  πρωτεϊνες   της  ελιάς  (  που  είναι  υψηλής  αξίας  )   και  το  λάδι    ( χωρίς  να  χρειαζόμαστε  ελαιοτριβείο ! ) . Μπορεί   πλέον  η  ελιά  να  γίνει  το  ΚΥΡΙΟ  φαγητό   (  είτε  σκέτη  ή  σαν  ελιόψωμο ) .  Επιπλέον  ,  το  αλάτι    μπορεί   ( με  ένα  στέγνωμα  στον  ήλιο  )   να  χρησιμοποιηθεί  πάλι  την  επόμενη  χρονιά  . 

ΤΕΛΑΡΟ  11
Πράσινες  ελιές  .  3  ημέρες  προξήρανση  .  Κάλυψη  με  κρύο  αλάτι   την  29-9-2009  .
Απαράδεκτη  γεύση  .  Αποτυχία  .

ΤΕΛΑΡΟ 12
Πράσινες   ελιές  . 3   ημέρες  προξήρανση  .  Κάλυψη  με  καυτό  αλάτι  την  29-9-2009 . 
Απαράδεκτη  γεύση  .  Αποτυχία  .


ΤΕΛΑΡΟ  13
Πράσινες ελιές .  10  ημέρες   προξήρανση  .  Κάλυψη  με  καυτό  αλάτι   την  29-9-2009  .
Η  παρατεταμένη  προξήρανση     έφερε  κάπως  καλύτερο  αποτέλεσμα   στη  γεύση   που  εξακολούθησε  να  είναι  απαράδεκτη  .  Αίσθημα   καψίματος  στον  λαιμό  .  Ακατάλληλες  για  τροφή  .   Ενδείξεις  οτι  πιθανόν   θεραπεύουν   φλεγμονές  στην  τραχεία  . 


ΤΕΛΑΡΟ  14
Πράσινες  ελιές  .  10  ημέρες   προξήρανση  .  Κάλυψη  με  κρύο  αλάτι   την  29-9-2009  . 
Μέτριο  αποτέλεσμα  . 



ΤΕΛΑΡΟ  15 
Πατάτες   που  προηγουμένως  είχαν  βρασθεί  στον  ατμό . Κάλυψη  με    κρύο  αλάτι την  1-6-2009  .  Πλαστικό  φύλλο  κάτω  απο  τις  πατάτες  . 
Πλήρης   αποτυχία  .   Η  παρουσία  του  αλατιού  δεν  εμπόδισε   την  μούχλα  .

ΤΕΛΑΡΟ  16 
Σκόρδα  ( μαζί  με  τις  φλούδες )   βρασμένα  στον  ατμό  τον  Μάϊο   του  2009  .  Αφέθηκαν  να  αφυδατωθούν   χωρίς    επικάλυψη   .  Πλήρης  αποτυχία  .  Μετατρέπονται  σε   καφέ  υλικό  σαν  μαστίχα ,  ίσως  πολύ  καλό  σαν  πηγή    ουσιών   για  τους  χημικούς  ,  αλλά  τελείως  ακατάλληλο  σαν  τροφή  . 


ΤΕΛΑΡΟ  17
 Σουλτανίνα  ( μεμονωμένες  ρώγες  μαζί  με  το  κοτσανάκι )  .  Αφέθηκαν  να  αφυδατωθούν  (  πιθανόν  μέσα  Σεπτεμβρίου   2009 )  χωρίς  επικάλυψη  (  απο  κάτω  τους  είχε  στρωθεί  τούλι  αντί  για  χαρτί  εφημερίδας ) .  Άριστο  αποτέλεσμα  . Εκτός  απο  ελαφρά  ρυτίδωση  ,  η  γεύση  και  το  χρώμα  παρέμειναν   αναλοίωτα  .   Πολύ  μικρό  ποσοστό   προσβλήθηκε  απο  μούχλα  .  Βλέπε   
soultanina

 

Θα  μπορούσε  να  ρωτήσει  κανείς   "Αφού  ήδη    υπάρχει  μέθοδος  σταφιδοποίησης   για  τη  σουλτανίνα  .  Γιατί  να  ψάχνουμε  άλλη ; " 
Απάντηση  :  Η  ήδη  υπάρχουσα  μέθοδος   έχει  τρία    σοβαρά  μειονεκτήματα    .  Πρώτον   η  βιταμίνη  C    χάνεται    με  την  σταφιδοποίηση  .  Δεύτερον  ,   χρησιμοποιείται   διοξείδιο  του  θείου   .  Το  θειάφι   κάνει  μερικούς    καταναλωτές  διστακτικούς   απέναντι  στη  σαφίδα   και  επιπλέον  ,  δεν  υπάρχει   παντού  και  πρέπει  να  εισάγεται  απο  μακρυνά  μέρη  .  Τρίτον  ,  η  ξήρανση  στον  ήλιο    έχει  κατηγορηθεί  οτι    καταστρέφει    μερικά  συστατικά  των  τροφών  και  μας εκθέτει  στους  κινδύνους   των  καιρικών  συνθηκών  (  τί   μπορούμε  να  κάνουμε  άν  μια  ξαφνική  βροχή   παρασύρει  τις  σταφίδες    που  λιάζονται  ; ) .
Η  μέθοδος    αφυδάτωσης  στον  αέρα   δεν  έχει  κανένα απο  αυτά  τα μειονεκτήματα  .  Η  αφυδάτωση  μπορεί  να  γίνει  μέσα  σε  στήλες  φθηνών    πλαστικών   τελάρων   σε  σκιερό    και  ευάερο   μέρος  .  Το  μόνο  μειονέκτημα  είναι   το  κόστος  των  τελάρων   που   μπορεί  να  μειωθεί  πολύ   με  χονδρική  αγορά    για  όλο  το  οικολογικό  χωριό .  Εξ  άλλου   και  η  ξήρανση    στον  ήλιο   απαιτεί  κάποιου  είδους  εξοπλισμό  . Δεν  απλώνουμε  τις  σταφίδες  στο  χώμα  .    Είτε   πάνω   σε    υφάσματα   είτε   πάνω  σε  ξύλινες  κατασκευές .  Και  όλα  αυτά  καταλαμβάνουν  χρήσιμη  έκταση    μέσα  στην  αυλή  του καλλιεργητή  .



 Συμπεράσματα   : 
1) Τα  μαύρα    σταφύλια   συντηρούνται  καλύτερα   απο  τα   άσπρα   μέσα  στο  αλάτι  . 
2)  Οι   σουλτανίνες   δεν  προσφέρονται  για  αφυδάτωση  με  αλάτι  .  Συντηρούνται  καλύτερα  με   αφυδάτωση  στον  αέρα  .
3)  Οι  μαύρες  ελιές   προσφέρονται   καλύτερα  για  αφυδάτωση  με  αλάτι 
4)  Οι  πράσινες  ελιές  συντηρούνται  καλύτερα  αν  υπάρξει  μεγάλη  περίοδος  προξήρανσης  στον  αέρα .
5)  Δεν  φαίνεται  να  υπάρχει   διαφορά  (  στο  αποτέλεσμα  )   μεταξύ  καυτού  ή  κρύου  αλατιού .
6)  Οι  πατάτες  και  τα  σκόρδα   δεν  μπορούν  να συντηρηθούν  μέσα  στο  αλάτι .

  

 



  Ακόμη  ,  έγιναν  μετρήσεις   για  να  υπολογισθεί  πόση  καύσιμη  βιομάζα  παράγεται  για  κάθε  κιλό  φαγώσιμης  φυτικής  ουσίας .
Έτσι  θα  μπορέσουμε  να  απαντήσουμε  στο  ερώτημα  : "Επαρκεί  η  καύσιμη   μή  φαγώσιμη  βιομάζα   για  να  μαγειρέψουμε  το  φαγώσιμο  μέρος  του  φυτού ;"
Αντικείμενο  πειραματισμού  :  σκόρδα . 
Πειραματικά   δεδομένα : Τα  52.5   γραμμάρια   του  φαγώσιμου    "κεφαλιού"  ( μαζί  με  τις  φλούδες )   συνοδεύονται  απο  16.5   γραμμάρια   ξηρών  βλαστών  και  φύλλων . 
Λαμβάνοντας  υπ'  όψιν  οτι  η  υγρασία   στις   φαγώσιμες   σκελίδες  είναι  58.58 %   καταλήγουμε  στο  συμπέρασμα   οτι  τα   100 γραμμάρια   ΞΗΡΗΣ   φαγώσιμης  ουσίας    συνοδεύονται  απο   περίπου  76  γραμμάρια  αξιοποιήσιμης  ξηρής βιομάζας .

Αν  μπορούσαμε   να  εκμεταλλευτούμε   πλήρως  την  θερμότητα   καύσης  ,  θα  επαρκούσε  άνετα   η  βιομάζα  για  το  μαγείρεμα  .  Επειδή  όμως   μόνο  ένα  μικρό  μέρος   της  θερμότητας   αξιοποιείται  ,  θα  πρέπει  να   εξαντλήσουμε   την  εφευρετικότητά  μας   για  να  το  καταφέρουμε .

----------------------------------------------------------------------
    laloslal5@gmail.com     


  Αρχική  σελίδα :    http://lofos.info/laloslal/biocall.html