ΑΣΜΑΤΑ   ( για να   ευθυμήσουμε  και  λίγο ... )


Αν   μια   ομάδα  Ελλήνων  μουσικών  κυκλοφορήσει  σε   CD    δημοφιλή  νεοελληνικά   τραγούδια   σε  αρχαία  ελληνική  γλώσσα  ,  θα  έχουμε  πετύχει   κάτι   σπουδαίο .  Μέσα  απο   τα  τραγούδια  μπορούμε   να  διδάξουμε  την  αρχαία   ελληνική  γλώσσα  ( το  πρώτο  βήμα  για  την  ανάκτηση  της   αξιοπρέπειας  του  ελληνικού  λαού ) .  Μπορούμε  να  γίνουμε πολύ   γνωστοί .
Παραθέτω   τρία   δημοφιλή  τραγούδια  ( και  ένα   ευθυμογράφημα ) που  απέδωσα   σε  αρχαιοελληνική  γλώσσα  .  Το  μέτρο  δεν  άλλαξε   και  μπορούν  να   μελοποιηθούν  όπως   ακριβώς  τα  πρωτότυπα .

***************************************


Πύρινος  πίπτει  υετός
κέκαυμαι    εν  κινήσει
Δια  την  εμήν νεότητα
ουδείς  θέλει  θρηνήσει


Τελευτή ,
τελευτή    του  βίου  ενταύθα
σβένυτται   ο  λύχνος  μου.
Και  ως  χε-
και  ως  χελιδών   το  πνεύμα  
φεύγει   εκ  χειλέων  μου

Κύμα  πικρόν  ες  πλώρην  μου ,
τεμάχια το  ιστίον .
Κασίγνητος  ου  κήδεται
περί εμόν  σαρκίον


Τελευτή ,
τελευτή    του  βίου  ενταύθα
σβένυτται   ο  λύχνος  μου.
Και  ως  χε-
και  ως  χελιδών   το  πνεύμα  
φεύγει   εκ  χειλέων  μου



------------------------------------------------

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Διονυσίου
Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Νταλάρας


Βρέχει φωτιά στη στράτα μου
φωτιά που μ' έχει κάψει
για τα φτωχά τα νιάτα μου
κανένας δε θα κλάψει

Η ζωή, η ζωή εδώ τελειώνει
σβήνει το καντήλι μου
κι η ψυχή, η ψυχή σαν χελιδόνι
φεύγει απ' τα χείλη μου

Κύμα πικρό στην πλώρη μου
και τα πανιά σκισμένα
ούτε αδελφός αγόρι μου
δε νοιάστηκε για σένα

Η ζωή, η ζωή εδώ τελειώνει
σβήνει το καντήλι μου
κι η ψυχή, η ψυχή σαν χελιδόνι
φεύγει απ' τα χείλη μου



--------------------------------------------------------------

Ρόζα
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος
Άλλες ερμηνείες: Υπόγεια Ρεύματα



Τα χείλη μου ξερά και διψασμένα
γυρεύουνε στην άσφαλτο νερό
περνάνε δίπλα μου τα τροχοφόρα
και συ μου λες μας περιμένει η μπόρα
και με τραβάς σε καμπαρέ υγρό

Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμο
μα τα κελιά μας είναι χωριστά
σε πολιτεία μαγική γυρνάμε
δε θέλω πια να μάθω τι ζητάμε
φτάνει να μου χαρίσεις δυο φιλιά

Με παίζεις στη ρουλέτα και με χάνεις
σε ένα παραμύθι εφιαλτικό
φωνή εντόμου τώρα ειν' η φωνή μου
φυτό αναρριχώμενο η ζωή μου
με κόβεις και με ρίχνεις στο κενό

Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία
πώς η ιστορία γίνεται σιωπή
τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο
συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω
τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί

Αγάπη μου από κάρβουνο και θειάφι
πώς σ' έχει αλλάξει έτσι ο καιρός
περνάνε πάνω μας τα τροχοφόρα
και γω μέσ' στην ομίχλη και τη μπόρα
κοιμάμαι στο πλευρό σου νηστικός

Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία
πώς η ιστορία γίνεται σιωπή
τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο
συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω
τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί



 Μετά  χειλέων ξήρων   και  διψώντων
 ύδωρ  ες  την  άσφαλτον  ζητών
διέρχονται  παρ'  εμού   τα  τροχοφόρα  
 εσύ  δε λέγεις   υετού εστί  η  ώρα  
και  άγεις με    ες  καταγώγιον  υγρόν

Ες  την  κοινήν οδόν  οδοιπορώμεν
 αλλά  τα  δώματά  μας  ουκ  εγγύς
 ες  πόλιν  των  τεράτων  περπατώμεν
ου  βούλομαι  πλέον  μαθείν  τι  εκζητώμεν
ει  και  μόνον  δύο  ασπασμούς   δωρήσεις μοι

 Ες  τον  τροχόν με  παίζεις  κι'  απολύεις
ες  μύθον   τρόμου  ερινυακόν
 η  δε  φωνή  μου εστί  εντόμου  βόμβος
 ο  βίος  δε  κισσού  ο  κόμβος
με κόπτεις  και  με  ρίπτεις  ες  κρημνόν

Τινί  τρόπω   ανάγκη  γέγονε ιστορία
τινί  τρόπω  ιστορία  γέγονε  σιωπή
τι  με    γιγνώσκεις     Ρόζα  ες  ατονίαν
 συγχώρησον  εμέ  δια  την     αγνοίαν

περί     κομπιούτερ  τε και    αριθμών


Έρως   εκ  του  άνθρακος   και  θείου
χρόνος  μετέβαλλέ  σε  φρικωδώς
διέρχονται     εξ   ημών  τα  αμαξίδια   
καγώ  δε  ες  αχλύος     σταγονίδια  
 καθεύδω  πάλιν  νήστις   παρ'  εσού

Τινί  τρόπω   ανάγκη  γέγονε ιστορία
τινί  τρόπω  ιστορία  γέγονε  σιωπή
τι  με   γιγνώσκεις     Ρόζα  ες  ατονίαν
συγχώρησον  εμέ  δια  την     αγνοίαν
περί     κομπιούτερ  τε  και     αριθμών


Αύγουστος  2010
---------------------------------------------------

10-8-2010

Αλήτη μ’ είπες μια βραδιά
χωρίς καμιά αιτία

Εκάλεσάς  με  πλάνητα
άνευ  ουδένος  λόγου


Μα του αλήτη η καρδιά
δεν σου κρατάει κακία | 2x

Αλλ'  του  πλανήτου  ο  θυμός
μνησίκακός   ουκ'  έστιν  ( 2χ )

Θα ’ρθει καιρός όμως μικρή
να το μετανοήσεις

Έσσεται   ήμαρ  , ώ  γυνή  ,
της  πλήρους  μετανοίης


Για του αλήτη την καρδιά
θα κλάψεις, θα δακρύσεις | 2x

Ανδρός   πλανήτου  είνεκεν
κλαίεις   τε  και   δακρύεις   ( 2χ )

Αλήτη μ’ είπες, μα εγώ
χωρίς να σε μισήσω
γελώ ακόμα κι αν πονώ
για να μη σε λυπήσω | 2x

Ει  και  πλανήτη  με  καλείς
κακήν  χολήν  ουκ  έχω
γελόω  ει  και   αλγεινόν
ίνα  μη  σε  λυπήσω  ( 2χ)

-----------------------------------------


 
Επικοινωνία    :    pitago99@gmail.com  

 
 Αρχική  σελίδα :      http://lofos.info/pythas/index.html 

-------------------------------------------------
Αφιερωμένο   στα  παιδιά  που   παρακολουθούν  τις    ιστοσελίδες !