ΑΦΑΛΑΤΩΣΗ ΜΕ ΨΥΞΗ
Όταν μετατρέπουμε ένα τόνο
θαλασσινού νερού σε πάγο , τα πρώτα 868 κιλά πάγου θα είναι
γλυκό νερό
. Το θεωρητικό ενεργειακό κόστος σε ένα συνηθισμένο ψυγείο (SEER
= 10 )
(*) είναι 27,16
κιλοβατώρες ανά τόνο γλυκού νερού . Είναι μεγάλο κόστος και
απαιτεί
περίπλοκο εξοπλισμό . Πάντα σε πρώτη προτίμηση παραμένει η
συμπύκνωση
ατμών που γεννά ελπίδες οτι κάποια στιγμή το κόστος της μπορεί
να πέσει
κοντά στο θεωρητικό ελάχιστο κόστος της ( περίπου μία κιλοβατώρα
ανά
τόνο ) .
Μικροβελτιώσεις :
Α) Το παγωμένο νερό που
δημιουργείται
, χρησιμοποιείται για υγροποίηση υδρατμών της ατμόσφαιρας και
έτσι
κερδίζουμε ακόμη λίγο νερό αλλά απαιτείται και άλλος ογκώδης
εξοπλισμός
( εναλλάκτης θερμότητας ) και λίγη επιπλέον ενέργεια .
Β) Το ψυγείο μπορεί να
χρησιμοποιεί
σαν ψυκτικό υγρό την αμμωνία που είναι και βιοδιασπώμενη και
μπορεί να
παράγεται μέσα στο οικολογικό χωριό απο τα ούρα των κατοίκων (!)
.
(*)
Ένα
ψυγείο με SEER 10 , για κάθε Joule ηλεκτρικής ενέργειας που
ξοδεύει
, αντλεί 2,93 Joule θερμότητας μέσα απο το ψυγείο και την πετά
έξω .
Εάν έχουμε SEER 13 τότε η σχέση γίνεται 3,80/1 .
ΠΡΟΣΘΗΚΗ 11-3-2008
Η συσκευή που
περιγράφεται στο σχήμα
![desal](http://lofos.info/laloslal/cold-desal.JPG)
ίσως μπορεί να αφαλατώσει το θαλασσινό νερό με κόστος κάτω απο 2
κιλοβατώρες ανά τόνο . Η ιδέα είναι οτι το παγωμένο πόσιμο νερό
και η
παγωμένη άλμη χρησιμοποιούνται για να ψύξουν το καινούργιο νερό
που
μπαίνει για αφαλάτωση στη συσκευή . Τα παγωμένα υγρά που
βγαίνουν απο
την συσκευή περνούν μέσα απο 2 εναλλάκτες θερμότητας και ψύχουν
το
εισερχόμενο θαλασσινό νερό ( Θ) . Ο πάγος πόσιμου νερού που
δημιουργείται μεταφέρεται απο έναν εργάτη στο ΔΟΧΕΙΟ Β όπου η
θερμοκρασία είναι γύρω στους 2 βαθμούς πάνω απο το μηδέν . Εκεί
λιώνει
και βγαίνει σαν πόσιμο νερό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος ( Π ) .
Η άλμη
( νερό πιό αλμυρό απο το θαλασσινό) βγαίνει απο το στόμιο Α . Η
ψυκτική
συσκευή έχει τους συνηθισμένους δύο θαλάμους : Θάλαμος εκτόνωσης
( ΘΕ )
και θάλαμος συμπύκνωσης ( ΘΣ ) που βρίσκονται στο ίδιο ύψος .
Μία
αντλία ( ΑΝΤΛ ) θέτει το ψυκτικό υγρό σε κίνηση . Ένας
ανεμιστήρας ( ΑΝ
) ψύχει το υγρό στη θερμοκρασία περιβάλλοντος . Σαν ψυκτικό υγρό
μπορεί
να χρησιμοποιηθεί το πεντάνιο ( των οικολογικών ψυγείων ) αλλά
και η
ακεταλδεϋδη , η ακετόνη , η μεθυλική αλκοόλη , το βενζόλιο και (
ίσως )
η αιθυλική αλκοόλη ( το κοινό άσπρο οινόπνευμα ) . Όλα αυτά
είναι υλικά
που δεν βλάπτουν το όζον . Επίσης και ο φιλτραρισμένος οργανικός
ζωμός
ίσως είναι πολύ καλό ψυκτικό υγρό ( περιέχει πολλά πτητικά
συστατικά )
Το μονωτικό υλικό μπορεί να
προέρχεται
απο την ανακύκλωση των σκουπιδιών . Τα άδεια πλαστικά μπουκάλια
νερού ,
απορρυπαντικών και φαρμάκων είναι ιδανικά υλικά επειδή έχουν
εγκλωβισμένο αέρα που είναι άριστο μονωτικό . Τυλίγουμε το
πλαστικό
μπουκάλι μέσα σε μια σακκούλα έπειτα σε μία άλλη , σε μία άλλη
κοκ.
ώστε να δημιουργήσουμε μια δομή "κρεμμυδιού" . Αν δεν έχουμε
πολλά
πλαστικά μπουκάλια ,
γεμίζουμε
τις πλαστικές σακκούλες με τριμμένο φελιζόλ ή με άλλες σακκούλες
δεμένες κόμπο . Τα κενά ανάμεσα στις σακκούλες τα γεμίζουμε με
ψιλοκομμένα πλαστικά ( πχ . νάϋλον θερμοκηπίων ) . Το πάχος του
θερμομονωτικού υλικού μπορεί να είναι και πέντε μέτρα ή και
περισσότερο
.
Επειδή η συσκευή είναι ογκώδης
και
απαιτεί συνεχή παρουσία εργάτη , δεν μπορεί να είναι για έναν
βιοκαλλιεργητή . Θα εξυπηρετεί πολλούς .
------------------------------------------------
laloslal5@gmail.com
Αρχική σελίδα : http://lofos.info/laloslal/lasses.html