ΑΦΑΛΑΤΩΣΗ ΜΕ ΑΠΟΣΤΑΞΗ
Η καλύτερη  μέχρι  στιγμής  (  13-7-2011 )   ιδέα  για αφαλάτωση .



Βάζουμε το θαλασσινό νερό σε πλαστικό σωλήνα που να χωρά άνετα 1 κυβικό μέτρο ( πχ. 100 μέτρα μήκος , 16 εκατοστά διάμετρο ) και να αντέχει εξωτερική υπερπίεση μιάς ατμόσφαιρας . Ο σωλήνας αυτός περικλείει άλλον , λεπτότερο , στον οποίο διοχετεύουμε ζεστό αέρα από τον ηλιακό κήπο (βλέπε σχετικό εδάφιο στην παρούσα ιστοσελίδα ) . Το θαλασσινό νερό ζεσταίνεται και αρχίζει η εξάτμισή του . Ένας ανεμιστήρας στο σημείο Α στέλνει τους ατμούς στο δοχείο του γλυκού νερού . Αυτό το νερό κρατιέται σε χαμηλή θερμοκρασία με τη βοήθεια πλαστικού σωλήνα που φέρνει αέρα που προηγουμένως πάγωσε στα βάθη της θάλασσας (υπάρχει ένας ανεμιστήρας στο σημείο Β ) . Μία αντλία κενού δουλεύει για λίγα λεπτά στην αρχή και δημιουργεί κενό . Εάν υπήρχε αέρας μέσα στη συσκευή , θα μετέφερε και αυτός θερμότητα από το δοχείο του θαλασσινού νερού προς το δοχείο του γλυκού . Αυτό όμως μειώνει την απόδοση της συσκευής . Προσθήκη ούρων ή άλλης οργανικής ουσίας στο δοχείο γλυκού νερού βελτιώνει την απόδοση .

 Άλλη  μέθοδος :  Ψύχουμε  τους  ατμούς  με  θαλασσινό  νερό  . Αριθμητικά   δεδομένα :  Ο   ηλιακός κήπος θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερος απο 157 μέτρα . Η συσκευή όπου θα γινόταν η συμπύκνωση των ατμών θα έπρεπε να αποτελείται απο 1058 λεπτότοιχα πλαστικά σωληνάκια διατομής 9 τετραγωνικών χιλιοστών και μήκους 2 μέτρων το καθένα . Θα δημιουργούσαμε μία "χτένα" μήκους δέκα μέτρων περίπου . Εάν η "χτένα" ψυχόταν με θαλασσινό νερό , θα χρειαζόμασταν περί τα 1000 κιλά νερού ψύξης . Το δοχείο με το θαλασσινό νερό προς απόσταξη θα περιείχε 1364 κιλά νερό . Το ανεμιστηράκι θα χρειαζόταν ισχύ 10 Watt ( μπορεί άνετα να εξασφαλισθεί με ένα μικρό φωτοβολταϊκό ) . Το μοτέρ που θα ράντιζε με νερό ψύξης την χτένα θα χρειαζόταν ισχύ γύρω στο μισό Watt . Παραπροϊόν της αφαλάτωσης θα ήταν περίπου 50 κιλά αλάτι την ημέρα .

Δεύτερη  παραλλαγή :



Απο   την  είσοδο  Γ   μπαίνει  ζεστός  αέρας   απο  τον  ηλιακό  κήπο  (  βλέπε   http://lofos.info/laloslal/sol-gard.html   )    και    ζεσταίνει  το  θαλασσινό  νερό  .  Οι  υδρατμοί  που  παράγονται  ψύχονται  στην  σπείρα  ψύξεως   και  σχηματίζουν   πόσιμο  νερό . 
Η  σπείρα  ψύξεως  τροφοδοτείται    με  ψυχρό  θαλασσινό   νερό ( ή  με  αέρα  που   ψύχθηκε  μέσα  στην  θάλασσα )  .  Όταν  το  νερό  ( θερμό  πλέον  )  εγκαταλείπει  την  σπείρα  ψύξεως ένα  μέρος   του   βγαίνει  απο  την  έξοδο  Δ  ( για  απόρριψη  ή  για   εξάτμιση  και  συλλογή  άλατος )   και  ένα  μέρος  του  πηγαίνει   μέσα  στο  δοχείο  θαλασσινού  νερού  προς  αφαλάτωση  .  Έτσι  η  ίδια  ποσότητα   θαλασσινού  νερού  χρησιμοποιείται  πρώτα   για  ψύξη  και  έπειτα  για  αφαλάτωση . 
Ο  σχετικά  ψυχρός   αέρας  που  βγαίνει  απο   την  έξοδο  Β   επιστρέφει  στον  ηλιακό  κήπο  για  να  ξαναζεσταθεί .

Για  κάθε  τόνο   πόσιμου  νερού  που  παράγεται    χρειάζεται   να  αντληθεί     πάνω  απο  ένας  τόνος  θαλασσινό  νερό .  Μια   αρκετά ακριβής  εκτίμηση   δείχνει οτι  χρειάζονται  πάνω  απο    εννέα  ( 9 ) τόνοι   θαλασσινού  νερού  . Ξεκινήσαμε με  την  υπόθεση  οτι  ο  αέρας  απο  τον ηλιακό  κήπο  έχει  θερμοκρασία  70   βαθμών   και  το  ψυχρό  θαλασσινό  νερό  έχει  θερμοκρασία  10  βαθμών . Για  να  μειώσουμε   θεαματικά  την  ποσότητα  του  θαλασσινού  νερού   ψύξης   μπορούμε   να  κάνουμε  το  εξής  : Το  ζεστό νερό που  βγαίνει  απο  την  έξοδο  Δ   το  διοχετεύουμε  σε   ρηχή  δεξαμενή  ψύξεως  (  10  εκατοστά  βάθος     10 τετραγωνικά  μέτρα  εμβαδόν  )  στρωμένη με  άσπρα  χαλίκια  (  για  να  αντανακλά  το   ηλιακό  φώς  ) .  Για  κάθε  1000   λίτρα  νερού   εξατμίζονται  περίπου  100    και  τα  υπόλοιπα  900   ( ψυχρά  πλέον )   είναι  διαθέσιμα  να  μπούν πάλι    στην  σπείρα  ψύξης  .  Πιθανόν  έτσι  να  καταφέρουμε  να  αντλούμε  3  κυβικά  μέτρα νερό   για  κάθε  κυβικό μέτρο  πόσιμου  νερού  που θέλουμε  να   αποκτήσουμε .
Η  συσκευή  αυτή  δημιουργεί  ελπίδες  οτι   είναι   εύκολη    η   παραγωγή  ενός  τόνου  πόσιμου  νερού ημερησίως  που  απαιτείται  για  την  πλήρη αυτάρκεια   (  σε  τροφή  )   ενός  βιοκαλλιεργητή . 
Σαν  παραπροϊόν   της  συσκευής   θα έχουμε       39   κιλά  αλάτι  (  αρίστης  ποιότητας )  για  κάθε  τόνο   πόσιμου  νερού  . 

Ο  θερμός  αέρας   απο τον ηλιακό  κήπο   τίθεται  σε  κίνηση   απο   μικρό  κινητήρα   που  τροφοδοτείται     είτε  απο  μικρό  φωτοβολταϊκό  ή  απο   ανεμογεννήτρια .

Η  συσκευή  απαιτεί  μεγάλα  ποσά  ενέργειας   αλλά   ΔΩΡΕΑΝ  ενέργειας   απο  τον  ήλιο .  Ο  άνθρωπος   χρειάζεται   να  δώσει  την  ενέργεια   για  την  άντληση  του  θαλασσινού  νερού   και  την  ενέργεια    για  την  κυκλοφορία  του  θερμού  αέρα .

Η  συσκευή   έχει  άπειρη  διάρκεια  ζωής    διότι  δεν  έχει  πλαστικά  μέρη  εκτεθειμένα  στον  ήλιο .
Επίσης  είναι  φθηνή  διότι  είναι  κατασκευασμένη  εξ' ολοκλήρου   απο   πλαστικό  ( πολυαιθυλένιο ;)  .

Τρίτη  Παραλλαγή   (20-7-2018 )  :
Το  πλεονέκτημα  αυτής  της  κατασκευής    είναι  οτι  δεν  χρειάζεται  μοτέρ  και  ηλεκτρικό  ρεύμα  και  τα  υλικά  της  βρίσκονται  σήμερα  στο  εμπόριο .
Πρόκειται  για  ένα  κασόνι  θερμικά  μονωμένο .  Μπορεί  να  είναι  ξύλινο   ή  κάποιο  ψυγείο  που  έχει  χαλάσει  το  μοτέρ αλλά  η  πόρτα  είναι  σε  άριστη  κατάσταση .  Το  γεμίζουμε   με  θερμομονωτικό  υλικό  (  άχυρα ,  πριονίδια ,  περλίτη  ,  ελαφρόπετρα  κλπ )  και  βάζουμε  δύο  πλαστικούς  κουβάδες .  Στον  έναν  βάζουμε  θαλασσινό  νερό  που  θερμάναμε  στον  ήλιο ( το  μεσημέρι  του  καλοκαιριού  το  νερό  μέσα  σε  γυάλινο  μπουκάλι  μπορεί  να  φθάσει  στους  40  βαθμούς  ενώ  εάν  έχει  διπλό   γυάλινο  τοίχωμα   φθάνει  στους  60  βαθμούς  Κελσίου ! ) .  Στον  άλλο  κουβά  βάζουμε   μπουκάλια  με  κρύο   θαλασσινό  νερό  .  Οι  ατμοί  του  ζεστού  νερού μόλις  αγγίξουν  τα   κρύα  μπουκάλια  υγροποιούνται    και  δίνουν  πόσιμο  νερό .  Μην  περιμένετε  μεγάλες  ποσότητες  .  Μόνο  για  να  πιεί  ο  καλλιεργητής   και  να  πλυθεί   στοιχειωδώς .
Όσο  μεγαλύτερη  ποσότητα    νερού  ( ζεστού  και  κρύου )  και  όσο  μεγαλύτερη  η  θερμοκρασιακή   διαφορά  ,  τόσο  περισσότερο    πόσιμο  νερό  θα  πάρουμε .


----------------------------------------------
Τέταρτη  παραλλαγή  (  18-7-2021 )



Το  δοχείο   Α  δεν  έχει  καμμία  μόνωση  ενώ  το  δοχείο  Β  έχει  καλή  θερμομόνωση  .  Ρίχνουμε  και  στα  δύο  δοχεία  νερό θαλάσσης  (  εάν  είναι  δυνατόν  στο  δοχείο  Β  ρίχνουμε  πιο  κρύο  νερό  )  .  Το  νερό  του  δοχείου  Α  περνά  απο  έναν   ηλιακό  θερμοσυσσωρευτή  και  θερμαίνεται  .  Μπαίνει  έπειτα  στον  θερμομονωμένο  θάλαμο  Γ   όπου  μπαίνει  σε   μια  λεκάνη   ώστε  να  ελευθερώσει  ατμούς  .  Οι  ατμοί   αγγίζουν  τον  κρύο  πλαστικό  σωλήνα  που  έρχεται  απο  το  δοχείο  Β   ,  υγροποιούνται  και  συλλέγονται   στην  λεκάνη  απο  κάτω . 
Το  πλεονέκτημα  της  συσκευής  είναι   οτι  δεν  χρειάζεται   μοτέρ  και  ηλεκτρικό  ρεύμα  και  τα  υλικά  της  βρίσκονται  στο  εμπόριο  . Κάθε  μία  ώρα   ο  επιβλέπων  γεμίζει  τα  δοχεία   Α  και  Β   με  θαλασσινό  νερό  .  Μπορεί  να  παράγει  περισσότερο  αφαλατωμένο  νερό  απο  την  συσκευή  της  τρίτης  παραλλαγής  . 
Ο  ηλιακός  θερμοσυσσωρευτής   δεν  μπορεί  να  είναι   ο  συνήθης  του  εμπορίου  (  δεν  αντέχει  το  θαλασσινό  νερό ) .  Πρέπει    να  είναι   κατασκευασμένος   με  πλαστικούς  σωλήνες  που  δεν  εκτίθενται  στο   ηλιακό  φώς  αλλά  κρύβονται  πίσω  απο  μαύρη   μεταλλική  πλάκα  .
-------------------------------------------------------------------------------
Στο   YOUTUBE  μπορείτε   να  δείτε   πολύ   απλούστερες    κατασκευές  ( και  με  μικρότερη   απόδοση )  για  αφαλάτωση  με  ηλιακή   ενέργεια : 

   http://www.youtube.com/watch?v=UYM3cZA5ZBE

   http://www.youtube.com/watch?v=4sqRvUzqDCE


------------------------------------------

  laloslal5@gmail.com   


    Αρχική   σελίδα  :   http://lofos.info/laloslal/lasses.html