ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΑΝΗ
 ( 29-6-2008 )

1) Βράζουμε κόκκινα παντζάρια ψιλοκομμένα . Το νερό μόλις που να καλύπτει τα κομμάτια του βολβού . Ο κόκκινος ζωμός που προκύπτει αφήνεται να εξατμισθεί και να μείνει περίπου ο μισός σε όγκο . Το πυκνό κόκκινο διάλυμα που έχουμε τώρα είναι μια πολύ καλή μελάνη για εμβαπτιζόμενη γραφίδα ( όπως γράφανε κάποτε με το φτερό πουλιού ) . Μπορεί να μπεί και σε αμπούλα πένας αλλά με μέτρια αποτελέσματα ( ίσως θέλει αραίωμα με οινόπνευμα ) .
Αυτή η μελάνη διαπερνά το χαρτί και εμφανίζεται και στην πίσω πλευρά . Επομένως μόνο η μία όψη του χαρτιού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για γραφή . Εάν δεν εξατμίσουμε το αρχικό διάλυμα "απλώνει" πάνω στο χαρτί και τα γράμματα γίνονται ασαφή . Εάν αφήσουμε να εξατμισθεί πολύ νερό τότε η μελάνι γίνεται πολύ πηχτή και δεν εμφανίζεται στην πίσω πλευρά του χαρτιού (στεγνώνει όμως πιό αργά ) .
Το νερό ξεπλένει αυτή τη μελάνη .
Η μέθοδος είναι ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ  .


      
2) Μπορούμε να βράσουμε οποιονδήποτε καρπό με σκούρο μαύρο ή ιώδες χρώμα και το εκχύλισμα να γίνει μελάνη . Το δοκίμασα με τους καρπούς ενός φυτού που αγνοώ το όνομα ,  με τα μούρα και με τους καρπούς της δάφνης .

3) Βράζουμε τα κόκκινα πέταλα απο το άνθος της παπαρούνας . Το ζουμί που δημιουργείται είναι ΜΑΥΡΟ . Το αφήνουμε να εξατμισθεί ώστε να μείνει το 30 % του αρχικού όγκου . Η μαύρη μελάνη που έχουμε τώρα δεν διαπερνά το χαρτί και δεν εμφανίζεται στην πίσω πλευρά . ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ

Η βερυκοκκιά ( ίσως και η ροδακινιά και η αμυγδαλιά ) εκκρίνουν μια ουσία που στερεοποιείται και θυμίζει λίγο το ρετσίνι των κωνοφόρων . Η ουσία της βερυκοκκιάς όμως είναι πολύ διαφορετική απο το ρετσίνι των κωνοφόρων ( νομίζω οτι χημικά κατάσσεται στα κόμμεα -ενικός αριθμός : κόμμι ) . Αν την βράσουμε για λίγο , μέσα σε νερό , σχηματίζεται ένα παχύρρευστο γλοιώδες διάλυμα . Όταν κρυώσει , η ουσία εξακολουθεί να παραμένει διαλυμένη . Αφήνουμε να εξατμισθεί και άλλο νερό για να γίνει ακόμη πιό παχύρευστο . Αν προσθέσουμε το κόμμι στις μελάνες που περιγράφτηκαν παραπάνω , τις βελτιώνει ελαφρά διότι δεν απλώνονται οριζόντια πάνω στο χαρτί ( τα γράμματα δεν παχαίνουν όσο περνά η ώρα ) και  δεν   διαποτίζουν  το  χαρτί  (  δεν  εμφανίζεται  κηλίδα  στην  πίσω  σελίδα )  .

4) Αν οι ελιές είναι φτωχές σε λάδι , η χρωστική τους μπορεί να γίνει μελάνη  αλλά  επειδή  συνυπάρχει  και  λάδι  ,  εμφανίζονται  ελαιώδεις  κηλίδες  στο  χαρτί ( βλέπε παραπάνω για την χρωστική της ελιάς ) . ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ

5) Μια άλλη ιδέα ( που δεν έχει δοκιμασθεί ακόμη ) αφορά την χρωστική του νυχτολούλουδου . Ένα συγγενές του νυχτολούλουδου έδωσε κίτρινη μελάνη .
6) Τα φύλλα της κόκκινης δαμασκηνιάς έδωσαν σκούρα καφέ μελάνη .
7) Τα άνθη της πικροδάφνης δίνουν κιτρινοπράσινη ή μαύρη μελάνη .
8) Τα άνθη του φυτού "σκυλάκι" δίνουν πράσινη μελάνη

9) Τα άνθη του τριαντάφυλλου δίνουν σκούρα κόκκινη μελάνη

Σε όλα τα πειράματα η εξαγωγή της χρωστικής έγινε με εκχύλιση εν θερμώ ( βράσιμο σε νερό ) .
Οι καλύτερες πηγές μελάνης αποδείχθηκαν οι : κόκκινο παντζάρι , άνθη τριανταφυλλιάς , μούρα . Ένα πιθανό μειονέκτημα των μούρων είναι οτι το εκχύλισμά τους περιέχει σάκχαρα και η μελάνη ίσως προσελκύσει ζωύφια που θα προσπαθήσουν να την φάνε .
Τα πειράματα δείχνουν οτι οι οικολογικές μελάνες αντέχουν στον ήλιο όσο περίπου και η συμβατική μελάνη του εμπορίου . Αν όμως προσθέσουμε ( στην οικολογική μελάνη ) λεπτή σκόνη ξυλοκάρβουνου , την κάνουμε αθάνατη στο ηλιακό φώς  ( ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ) . Υποθέτω οτι το κόμμι της βερυκοκκιάς και η μελάνη μούρων είναι ο καλύτερος υποδοχέας της σκόνης του ξυλοκάρβουνου .
ΔΟΚΙΜΑΣΑ την προσθήκη λεπτοαλεσμένου ξυλοκάρβουνου σε μελάνη κόκκινου παντζαριού και τα αποτελέσματα ήταν πολύ καλά . Η χρωστική του παντζαριού δρά σαν συγκολλητική ουσία που καθηλώνει τους κόκκους του ξυλοκάρβουνου πάνω στο χαρτί . Άλλα υγρά ( πχ ζουμί κουκιών ) δεν έχουν τέτοιες συγκολλητικές ιδιότητες με αποτέλεσμα η τριβή να ελευθερώνει μικροσωματίδια άνθρακα και να λερώνει το χαρτί . Εξ' άλλου κανείς δεν θα ήθελε να έχει βιβλία που ελευθερώνουν εισπνεόμενα σωματίδια άνθρακα ! 
Αν αφήσουμε τα εκχυλίσματα των χρωστικών να εξατμισθούν τελείως , μερικές χρωστικές οξειδώνονται απο το ατμοσφαιρικό οξυγόνο και αλλάζουν χρώμα ( πχ πικροδάφνη ) . Η χρωστική του τριαντάφυλλου δεν φαίνεται να παθαίνει κάτι τέτοιο .

              
  --------------------------------------------------------------

                              laloslal5@gmail.com


        Αρχική   σελίδα    Εναλλακτικής   Τεχνολογίας  :   http://lofos.info/laloslal/lasses.html    

       Αρχική    σελίδα  οικολογικού  χωριού   :   http://lofos.info/laloslal/biocall.html