ΓΕΩΜΗΧΑΝΙΚΗ
(28-4-2015)
Ενα τολμηρό
ταξίδι στο μέλλον .
Όπως ανέφερα
στην http://lofos.info/laloslal/sea-cult.html
, για να επιτύχουμε
μεγάλη γονιμότητα των θαλασσών
πρέπει να διοχετεύουμε
άφθονο διοξείδιο του άνθρακος μέσα
στο θαλασσινό νερό . Το διοξείδιο
του άνθρακα όμως στην ατμόσφαιρα
είναι πολύ λίγο και στο
απώτερο μέλλον θα εξαφανισθεί .
Διαλύεται στο νερό της βροχής
και δεσμεύεται απο το ασβέστιο
των πυριγενών και μεταμορφωμένων
πετρωμάτων προς σχηματισμό
ανθρακικού ασβεστίου ( ασβεστόλιθος )
και άμμου . Ο ασβεστόλιθος
είναι νεκρό υλικό . Δεν μπορεί
να ξαναγίνει φυτό ή ζώο
. Ευτυχώς η κίνηση των
λιθοσφαιρικών πλακών βυθίζει
το ανθρακικό ασβέστιο μέσα
στον μανδύα της Γής όπου
θερμαίνεται πάνω απο 900 βαθμούς
Κελσίου και το διοξείδιο του
άνθρακα ελευθερώνεται . Βγαίνει απο
τα ηφαίστεια και
ξαναμπαίνει στον κύκλο της
ζωής . Κάποια στιγμή όμως ο
πυρήνας της Γής θα κρυώσει .
Η κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών
θα σταματήσει . Τα ηφαίστεια θα
σβήσουν οριστικά . Κανείς
δεν θα ανακυκλώνει τον άνθρακα
. Η ζωή θα σβήσει
χωρίς άνθρακα .
Απο όλα τα πλάσματα ,
μόνο ο άνθρωπος είναι ικανός
να ψήνει τους ασβεστόλιθους
και να ελευθερώνει το διοξείδιο
του άνθρακα . Ένα κοίλο
κάτοπτρο (απο ανοξείδωτο χάλυβα ) ,
με διάμετρο γύρω στα 7
μέτρα , μπορεί να
εστιάσει το φώς του
ήλιου και να δημιουργήσει
θερμοκρασία γύρω στους 1500
βαθμούς . Άνετα λιώνει
χάλυβα ( βλέπε το βίντεο http://lofos.info/laloslal/geomechanics.wmv
) .
Κάτοπτρα στις ερήμους θα
μπορούσαν να συλλέγουν το φώς
και να ψήνουν ασβεστόλιθους (
βλέπε σχετικά την http://lofos.info/laloslal/sol-xyt.html
) ή να παράγουν
ηλεκτρικό ρεύμα
( βλέπε http://lofos.info/laloslal/sol-jet.html
) . Με κάποιο τρόπο (
ηλεκρόλυση ; ) θα μπορούσαμε
να παράγουμε θειϊκό
οξύ απο τα μεγάλα αποθέματα
γύψου ( θειϊκό ασβέστιο ) .
Το οξείδιο του ασβεστίου
που παράγεται σαν
υποπροϊόν το συντήκουμε ( στους
300 βαθμούς Κελσίου ) με SiO2
(πυριτική άμμο) και
παράγουμε το
ορυκτό γ-μπελίτη ή το
ορυκτό βολλαστονίτη . Εάν
το προϊόν αυτό αφεθεί να
κρυώσει αργά , δημιουργεί κρυστάλλους
που αντιδρούν πολύ αργά
με το ανθρακικό οξύ της
βροχής ( δηλαδή είναι αργή η
αποσύνθεσή του προς
ασβεστόλιθο και άμμο ) .
Οι τεράστιες ποσότητες
ασβεστόλιθου στην Γή ( 10
% της επιφάνειας της ξηράς )
δεν υπήρχαν εξ αρχής .
Όλος αυτός ο δεσμευμένος
άνθρακας ήταν κάποτε
σώμα φυτών και ζώων . Ο πλανήτης
μας είναι κόσμος σε φάση
γεωχημικού θανάτου : ο άνθρακας
που είναι δεσμευμένος είναι
περισσότερος απο αυτόν που είναι
ελεύθερος . Εάν θέλουμε
έναν πλανήτη που να
σφύζει απο ζωή θα
πρέπει να ελευθερώσουμε τον
αιχμαλωτισμένο άνθρακα . Το
οξείδιο του ασβεστίου που θα
προκύψει σαν υποπροϊόν θα
πρέπει να το κρύψουμε κάπου που
να μην το αγγίζει νερό
και διοξείδιο του άνθρακα (
διότι θα ξαναγίνει ασβεστόλιθος ) .
Πού όμως να κρύψεις , πάνω
στον πλανήτη Γή , κάτι που
να μην το αγγίζει νερό
και διοξείδιο του άνθρακα ;
Πιθανές λύσεις :
1) Βυθίζεις το ορυκτό
γ-μπελίτη ( ή τον βολλαστονίτη )
στις υποθαλάσσιες τάφρους των
ωκεανών και το σκεπάζεις
με στρώμα άμμου . Το διοξείδιο
του άνθρακα δεν μπορεί
να αγγίξει τώρα το ορυκτό .
Κάποια στιγμή μπορεί να
παρασυρθεί απο την κίνηση των
λιθοσφαιρικών πλακών και να
μπεί στον μανδύα όπου θα
λιώσει και θα ξαναβγεί απο
κάποιο ηφαίστειο ( μετά
απο μερικά εκατομμύρια
χρόνια ) . Θα πρέπει οι
άνθρωποι ( εάν υπάρχουν τότε ) να
το ξανακρύψουν κάπου για
να μην το αγγίξει πάλι το
δίδυμο νερό-διοξείδιο του άνθρακα
( ανθρακικό οξύ ) .
Μειονέκτημα της μεθόδου : Εάν
βυθίσουμε στην θάλασσα τόσο μεγάλες
ποσότητες μπελίτη , θα
ανέβει η στάθμη των ωκεανών (
άγνωστο πόσο ) . Βέβαια , για
έναν πλανήτη όπου η
φωτοσύνθεση θα γίνεται
κυρίως στους ωκεανούς , δεν
είναι σοβαρό μειονέκτημα η
αύξηση της στάθμης των ωκεανών .
2) Το μεταλλικό ασβέστιο το
βάζουμε στα μεταλλικά
κράματα δορυφόρων ,
διαστημοπλοίων και στα καύσιμα των
διαστημοπλοίων . Κάποιο ποσοστό αυτού
του μετάλλου δεν θα επιστρέψει
ποτέ στην Γή . Φροντίζουμε να
στείλουμε ποσότητες
μεταλλικού ασβεστίου στον
πλανήτη Αφροδίτη . Εκεί θα
ενωθεί με το θειϊκό οξύ
της ατμόσφαιρας και η
ατμόσφαιρα του πλανήτη θα γίνει διαυγής
. Θα σταματήσει το φαινόμενο του
θερμοκηπίου και ο πλανήτης θα
γίνει κατοικίσιμος ( έστω
απο μηχανές και βακτήρια ) .
Μειονέκτημα της μεθόδου : Δεν
μπορούμε να στείλουμε
τεράστιες ποσότητες ασβεστίου στην
Αφροδίτη διότι θα μειώσουμε την
μάζα της Γής με
απρόβλεππτες συνέπειες στη τροχιά
της και στο οικοσύστημα .
3) Ισοπεδώνουμε τα φυσικά
βουνά του πλανήτη για να πάρουμε
το ασβέστιο και το πυρίτιο
και να παρασκευάσουμε τον
γ-μπελίτη / βολλαστονίτη . Τυλίγουμε
το ορυκτό γ-μπελίτη / βολλαστονίτη
με οξείδιο του πυριτίου ( λιωμένη
άμμο ) και δημιουργούμε κυβικούς
ογκόλιθους . Με αυτούς τους
ογκόλιθους ξαναχτίζουμε τεχνητά
οροπέδια ( ή τεχνητά νησιά σε
ρηχές θάλασσες ) ( ύψος
γύρω στα 70- 100 μέτρα ) που
είναι καλλιεργήσιμα και κατοικίσιμα .
Μειονέκτημα της μεθόδου : Αν
και οι ογκόλιθοι έχουν
ισχυρή εξωτερική προστασία (
οξείδιο του πυριτίου ) δεν
αποκλείεται να σπάσουν ( εάν
βρίσκονται στην βάση του τεχνητού
οροπεδίου ) και να εκτεθεί
ο γ-μπελίτης / βολλαστονίτης στο
ανθρακικό οξύ .
Πώς όμως θα κατεδαφίσουμε
τεράστια βουνά απο ανθρακικό
ασβέστιο ; Θα πάμε με
κομπρεσσέρ και φορτηγά ;
Πρόταση : Ανεβάζουμε , με
πλαστικούς σωλήνες , θειϊκό
οξύ ( παραχθέν απο την γύψο )
στην κορυφή του βουνού . Το
ρίχνουμε πάνω στον ασβεστόλιθο . Το
διοξείδιο του άνθρακα
ελευθερώνεται αμέσως . Η γύψος που
παράγεται διαλύεται στο νερό
της βροχής και κατεβαίνει
στην θάλασσα ( ούτως ή
άλλως η θάλασσα
περιέχει διαλυμένο θειϊκό ασβέστιο
) . Σε κάποια νησιά πλούσια
σε αιολική ενέργεια ( πχ
Φώκλαντ ) εξάγεται θειϊκό
ασβέστιο απο την θάλασσα
και διασπάται σε θειϊκό
οξύ και οξείδιο του
ασβεστίου . Το θειϊκό
οξύ το ξαναστέλνουμε για την
κατεδάφιση των βουνών και το
οξείδιο του ασβεστίου το
στέλνουμε στα κάτοπτρα των ερήμων
όπου θα ενωθεί με
οξείδιο του πυριτίου για να
σχηματισθεί ο γ-μπελίτης / βολλαστονίτης .
Αντί για θειϊκό οξύ μπορούμε
να χρησιμοποιήσουμε οξικό ή
οξαλικό ασβέστιο ( αρκεί να
βρούμε μια φθηνή μέθοδο παρασκευής
αυτών) . Το οξικό ή οξαλικό
ασβέστιο κατεβαίνει στην θάλασσα
και γίνεται τροφή των βακτηρίων
. Τελικό προϊόν θα είναι το
ανθρακικό ασβέστιο
Επίσης και το νιτρικό οξύ
μπορεί να χρησιμοποιηθεί αλλά μόνο
σε παραθαλάσσιες περιοχές . Το
νιτρικό ασβέστιο θα μπεί
αμέσως στην θάλασσα και θα
γίνει πηγή αζώτου για το
πλαγκτόν ( αζωτούχο λίπασμα ) .
Τελικό προϊόν θα είναι πάλι το
ανθρακικό ασβέστιο .
Αν χρησιμοποιηθεί το νιτρικό οξύ
μακρυά απο την θάλασσα θα
δηλητηριάσει τα υπόγεια νερά
με μεγάλες ποσότητες νιτρικών
( καρκινογόνα ) .
Το ανθρακικό ασβέστιο
διαλύεται περισσότερο στο
νερό όσο μεγαλώνει η πίεση .
Επομένως στα βαθιά νερά των
ωκεανών υπάρχει μεγαλύτερη
ποσότητα ανθρακικού ασβεστίου
ανά κυβικό μέτρο νερού . Πιθανόν
είναι εύκολο να ανακτήσουμε
το αθρακικό ασβέστιο : Ένα
πλοίο ανασύρει απο
βάθος 5 χιλιομέτρων θαλασσινό
νερό. Το ρίχνει μέσα σε μια
δεξαμενή του πλοίου . Εκεί η
πίεση είναι πολύ μικρή και
το διαλυμένο ανθρακικό
ασβέστιο καθιζάνει σαν
σκόνη στον πυθμένα της
δεξαμενής . Το νερό εκρέει
απο μια έξοδο ενώ νέο
νερό αντλείται . Η σκόνη του
ανθρακικού ασβεστίου οδηγείται στα
κάτοπτρα ττων ερήμων . Έτσι ,
χωρίς κομπρεσσέρ και φορτηγά ,
έχουμε κατεβάσει τους
ασβεστόλιθους απο τα βουνά .
Πού θα βρούμε τεράστιες
ποσότητες οξειδίου του πυριτίου (
άμμου ) ; Πρώτα θα
πάμε στα δέλτα των μεγάλων ποταμών
( Γάγγης , Ινδός , Κίτρινος
Ποταμός , Μισσισσίππη , Αμαζόνιος
, Νείλος κλπ ) . Όταν
καταναλώσουμε τα δέλτα ( σε
βάθος 10- 20 μέτρων υπό την
στάθμη της θάλασσας ) θα κατέβει
ελαφρώς η στάθμη των ωκεανών
. Μετά θα ισοπεδώσουμε
τα βουνά απο μεταμορφωμένα
πετρώματα ( πχ Εύβοια , Κυκλάδες
, Θράκη ) .
Αυτά βέβαια είναι έργα
που θα διαρκέσουν
εκατομμύρια χρόνια . Μπορεί
τότε πρωταγωνιστής στη Γή να
είναι όντα απο ηλεκτρονικά
κυκλώματα . Ο άνθρωπος θα
είναι ένα δευτερεύον όν
επιφορτισμένο μόνο με το
καθήκον της ελευθέρωσης του άνθρακα
( για να διασωθούν τα
πλάσματα που είναι φτιαγμένα
απο κύτταρα ) . Τα
ευφυή ρομπότ δεν κινδυνεύουν απο
την δέσμευση του διοξειδίου
του άνθρακα διότι δεν
χρειάζονται τον άνθρακα .
Ο άνθρωπος θα μπορούσε να
κάνει ακόμη και τους ωκεανούς γλυκούς
: βγάζοντας το αλάτι και
αποθηκεύοντάς το σε
ογκόλιθους στην ξηρά ( με
τους ίδιους ογκόλιθους που
θα κατασκευάζει μεγαλοπρεπή
οικοδομήματα ) . Κάπου είδα οτι
ο συνολικός όγκος του αλατιού
είναι ίσος με τον όγκο της
Αφρικής που εξέχει της θάλασσας .
---------------------------------------------------------------------
laloslal5@gmail.com
Αρχική σελίδα Εναλλακτικής
Τεχνολογίας : http://lofos.info/laloslal/lasses.html
Αρχική
σελίδα οικολογικού χωριού
:
http://lofos.info/laloslal/biocall.html